آشنایی با سکوهای کامپیوترهای همراه‌


در مقاله زیر که توصیه می کنم اول آن را بخوانید آمده است :بسیاری از مردم فکر می کنند که سنترینو یک نوع پرسسور یا چیپ ست ساخت اینتل است :
http://www.microrayaneh.com/Articles/Microprocessor/Centrino.htm


اشاره :
حتما در بازار نوت‌بوک زیاد شنیده‌اید: آقا این نوت‌بوک پردازنده‌اش Centrino است و با فرکانس دو گیگاهرتز فعالیت می‌کنه! البته منظور این نیست که شرکت‌های عرضه‌کننده یا فروشند‌گان اطلاعات کافی ندارند، بلکه موضوع این است که بعضی کلمات به طور نادرستی در بازار کشورمان روال می‌شود که از لحاظ فنی چندان درست نیستند. به همین علت برای افزایش آگاهی کاربران و به بهانه ورود سکوی جدید شرکت اینتل با نام Santa Rosa، تصمیم گرفتیم به معرفی این فناوری مناسب (Centrino) و نسخه‌های ارائه شده از آن بپردازیم و در انتها قابلیت‌ها و امکانات سکوی جدید شرکت اینتل را مورد بررسی قرار دهیم.


اجزای تشکیل‌دهنده فناوری سنترینو


شاید بگویید این که حرف تازه‌ای نیست و ما هزاران بار در جاهای مختلف آن را خوانده‌ایم قبول داریم که مجلات مختلف به روش‌های گوناگون به بررسی این فناوری پرداخته‌اند. با این وجود، مهم‌ترین نکته برای درک بهتر فناوری سنترینو، شناخت اجزای اصلی این فناوری کارآمد است. پس برای آن‌که بتوانیم راحت‌تر وارد بحث‌ شویم، در ابتدا به بررسی اجزای این فناوری می‌پردازیم.

در مجموع وجود سه قطعه در ساختار یک نوت‌بوک امکان درج لوگوی (آرم تجاری) سنترینو را به شرکت سازنده آن نوت‌بوک می‌دهد و در صورت عدم وجود هر یک از این اجزا، محصول مورد نظر از فناوری سنترینو پشتیبانی نمی‌کند. این سه بخش که به عنوان اجزای اصلی فناوری سنترینو شناخته می‌شوند، عبارتند از: پردازنده موبایل شرکت اینتل، چیپ‌ست و کارت شبکه بی‌سیم.


اهداف ارائه سنترینو


به طور کلی فناوری سنترینو یک سکوی توسعه‌دهنده در کامپیوتر‌های همراه است که حدود چهار سال پیش توسط شرکت اینتل معرفی شد. این فناوری که مجموعاً از سه بخش (همان‌طور که گفته شد) تشکیل شده است، چهار هدف مهم را دنبال می‌کند که عبارتند از:

- افزایش عمر باتری‌
- ‌امکان ارتباط آسان با شبکه‌های بی‌سیم از طریق کارت شبکه پیشرفته مجتمع در دستگاه‌
- ‌افزایش قدرت پردازشی با صرف توان کمتر
- ‌هماهنگی بیشتر بین قطعات و افزایش ماندگاری (Stability) دستگاه‌


نسخه‌های مختلف سکوی سنترینو


شرکت اینتل از سال 2003 تاکنون چهار نسخه از فناوری پیشرفته سنترینو را برای کامپیوتر‌های همراه عرضه کرده ‌است که در هر یک، نسل جدیدی از قطعات سخت‌افزاری مانند پردازنده، چیپ‌ست و کارت شبکه بی‌سیم به کار رفته است. البته اگر کمی صبر کنید تا مدتی دیگر (شاید تا آخرهای سال 2008) نسخه پنجم این فناوری هم وارد بازار می‌شود تا اینتل مقابل رقیب خود (AMD) با دستانی پر ظاهر شود.

در مجموع شرکت اینتل نام‌های خاصی را برای هر یک از نسخه‌های این فناوری انتخاب کرده است تا با این روش تغییرات ایجاد شده در فناوری سنترینو را بهتر به نمایش بگذارد. این نام‌ها که بیشتر بر اساس مکان‌های خاصی نام‌گذاری شده‌اند به ترتیب شامل موارد ذیل هستند:


سکوی Carmel
سکوی Sonoma
سکوی Napa
سکوی Santa Rosa
سکوی Montevina


سکوی Carmel

این سکو اولین نسل از فناوری سنترینو بود که توسط شرکت اینتل در ماه مارس سال 2003 به بازار عرضه شد. در این نسل از فناوری سنترینو که به عنوان اولین تجربه اینتل در ارائه فناوری مربوط به کامپیوتر‌های همراه شناخته می‌شد، از سه بخش بنیانی این فناوری برای نخستین بار استفاده شد.

این سه بخش که امروزه در سکو‌های دیگر فناوری سنترینو به کار می‌رود (البته با قطعات سخت‌افزاری متفاوت) شامل موارد زیر است:

- ‌پردازنده Pentium M با کد رمز Banias و Dothan (فرکانس مسیر FSB در این نوع پردازنده چهارصد مگاهرتز)

- ‌چیپ‌ست سری 855 با کد رمز Odem و Montana (این چیپ‌ست مجهز به پردازنده گرافیکی Extreme Graphic2 بود و از حافظه DDR266/333 پشتیبانی می‌کرد.)

- ‌کارت شبکه بی‌سیم سری 2100 و 2200 با کد رمز Calexico و Calexico2 (کارت شبکه 2100 از استاندارد IEEE802.11b پشیبانی می‌کند.)


به طور کلی بسیاری از کاربران و کارشناسان در زمان ارائه این سکو، از اینتل انتقاد‌های فراوانی کردند؛ زیرا در زمانی که شرکت‌های بزرگی مانند Bordcam نسخه جدید کارت شبکه را با استاندارد IEEE 802.11g ارائه کرده‌اند، شرکت اینتل از کارت‌های شبکه بی‌سیم با استاندارد 208.11b استفاده کرده است.

درست بعد از این موضوع کارشناسان شرکت اینتل در یک مصاحبه خبری اعلام کردند که این شرکت از محصولاتی که هنوز از لحاظ فنی تأییدیه دریافت نکرده‌اند در سکوی Carmel استفاده نخواهد کرد.

اما این موضوع به اینجا ختم نشد و در اوایل سال 2004 با ارائه نسخه نهایی استاندارد IEEE802.11g اینتل نسخه جدیدی از کارت شبکه بی‌سیم را با نام 2200BG در سکوی Carmel استفاده کرد.

این کارت شبکه که به عنوان جانشین سری 2100 شناخته می‌شد، با کد رمز Calexico2 به بازار عرضه شد و از قابلیت‌های ارتباطی مناسبی برخوردار بود.

درست در همین زمان شرکت اینتل تغییر دیگری را در سکوی Carmel ایجاد کرد. در این تغییر مهندسان این شرکت پردازنده جدید Dothan را جایگزین پردازنده‌های سری Banias کردند تا با این روش باعث افزایش کارایی و کاهش مصرف انرژی در این سکوی توسعه‌دهنده شوند.

در این میان یک کمبود تا حدود زیادی کاربران نسخه نخست این سکو را آزار می‌داد و این مشکل، عدم پشتیبانی این چیپ‌ست از کارت گرافیکی غیرمجتمع بود، که سازندگان نوت‌بوک را مجبور به استفاده از کارت‌های مجتمع ‌کرده بود.

برای این منظور شرکت اینتل دو نسخه جدید از چیپ‌ست‌های سری 855 را با نام 855GME و 855PME به ‌بازار عرضه کرد تا مشکل عدم پشتیبانی از پردازنده گرافیکی غیر مجتمع در چیپ‌ست‌های 855 حل شود.

با ارائه این سکو بسیاری از سازندگان نوت‌بوک توانستند محصولاتی مناسب‌تر را از لحظه طراحی و قابلیت‌ها به بازار عرضه کنند و تا حدودی وزن نوت‌بوک را به علت حذف خنک‌کننده‌های بزرگ و سنگین کاهش دهند.

به طور کلی سکوی Carmel اولین تجربه موفق اینتل در ارائه یک فناوری جدید بود که امکان دست‌یابی به عمر باتری چهار تا پنج ساعت را با وجود یک باتری با توان خروجی 48‌وات ساعت را به تولیدکنندگان نوت‌بوک داد.



سکوی Sonoma

حدود دو سال بعد از ارائه نسخه اول (Carmel)، شرکت اینتل نسخه دوم این فناوری را در ماه ژانویه سال 2005 با نام Sonoma به بازار عرضه کرد. این نسخه از فناوری سنتریو که به عنوان دومین تلاش گسترده اینتل برای توسعه سکوهای کامپیوتر قابل حمل شناخته می‌شود، همانند برادر بزرگ‌تر خود، از سه بخش اصلی فناوری سنترینو بهره می‌برد که به ترتیب شامل موارد ذیل است:

- پردازنده Pentium M با کد رمز Dothan (فرکانس مسیر FSB در این نوع پردازنده 533 مگاهرتز)

- چیپ‌ست سری 915 با کد رمز Alviso (این چیپ‌ست مجهز به پردازنده گرافیکی GMA900 است و از حافظه‌های DDR2 533 پشتیبانی می‌کند.)

- کارت شبکه بی‌سیم سری 2200 و 2190ABG با کد رمز Calexico2

در این سکوی توسعه‌دهنده اینتل با استفاده از چیپ‌ست 915 که شباهت زیادی به چیپ‌ست محصولات دسکتاپ داشت، امکان استفاده از رابط PCI-E ،SATA ، DDR2 و کارت صدای پیشرفته را فراهم ساخت تا برای اولین بار سازند‌گان کامپیوتر‌های قابل حمل بتوانند محصولاتی به بازار ارائه کنند که از اکثر قابلیت‌های یک دسکتاپ برخوردار باشد.

البته با آن که ارائه این سکو توانست امکان استفاده از کارت‌های گرافیکی PCI-E و پردازنده جدید سری Dothan را فراهم کند. اما در عوض تا حدودی عمر باتری در این سکو نسبت به نسخه قبلی خود کاهش یافت.

به طور کلی عمر باتری در سکوی Sonoma با وجود یک باتری 53 واتی در حدود 5/3 تا 5/4 ساعت است که این مقدار در حدود پانزده درصد کمتر از سکوی Carmel با یک باتری 48 واتی است. شایان ذکر است شرکت اینتل از یک آرم تجاری مشترک در دو سکوی Sonoma و Carmel استفاده کرده است که در تصویر وسط صفحه آن را مشاهده می‌کنید.



سکوی Napa

یک سال بعد از ارائه سکوی Sonoma، شرکت اینتل نسل سوم سکوی‌های مبتنی بر فناوری Centrino را با نامNapa معرفی کرد. این سکو که به عنوان بزرگ‌ترین تحول دنیای موبایل شناخته شد، توانست تا حدود زیادی روِیای کارشناسان شرکت اینتل را به واقعیت تبدیل کند.

در مجموع عرضه این سکو به قدری مؤثر بود که ‌می‌توان موفقیت کنونی شرکت اینتل را در پردازنده‌های دسکتاپ وابسته به این سکو دانست. شرکت اینتل در ابتدا از پردازنده‌های سری Core Solo و Core Duo در سکوی Napa استفاده نمود، اما بعد از مدتی در تاریخ 27 جولای این شرکت نسل جدید پردازنده‌های خود را با نام Core 2 Duoوارد بازار کرد تا با این کار Napa را به یک سکوی کامل و قدرتمند برای کاربرد‌های امروزی تبدیل کند.


به طور کلی شرکت اینتل دو نسخه از سکوی NAPA را با آرم تجاری مختلف عرضه کرد که در نسخه اول تنها از پردازنده‌های Core solo بهره برد، اما در نسخه دوم این سکو پردازنده‌های تک‌هسته‌ای (Core Solo) جای خود را به پردازنده‌های Core Duo و Core 2 Duo دادند. در مجموع سکوی Napa شامل سه بخش کلی است که در ادامه به آن اشاره می‌کنیم.

- پردازنده‌های سری Core Solo ،Core Duo (با نام رمز Yonah) و Core 2 Duo با کد رمز Merom (فرکانس مسیر FSB در این نوع پردازنده 667 مگاهرتز)

- چیپ‌ست سری 945 با کد رمز Calistoga (این چیپ‌ست به پردازنده گرافیکی GMA950 مجهز است و از حافظه‌های DDR2 533/667 پشتیبانی می‌کند)

- کارت شبکه بی‌سیم سری 3945ABG با کد رمز Golan

اشاره: در صورتی که کامپیوتر همراه شما مجهز به پردازنده تک‌هسته‌ای باشد، روی آن شکل1 زیر (لوگوی جدید Centrino) و در صورتی که مجهز به یکی از پردازنده‌های دوهسته‌ای Core Duo و Core 2 Duo باشد، شکل 2 در زیر روی آن ثبت خواهد شد (آرم تجاری Centrino Duo)

دسته ها : علوم فناوری
شنبه بیست و هشتم 10 1387
X